Zdrowotne przyczyny i skutki niepowodzeń szkolnych

Nauczanie szkolne jest jednym z najbardziej złożonych rodzajów ludzkiej działalności, w której w określonych warunkach bezpośrednio uczestniczy uczeń i nauczyciel. Z tych względów różnorodne i skomplikowane czynniki decydują o sukcesie lub niepowodzeniu ucznia w jego pracy szkolnej. Na ogół przyjmuje się, że niepowodzenia dydaktyczne to rozbieżność między wiadomościami, umiejętnościami i nawykami faktycznie opanowanymi przez uczniów a materiałem, jaki powinni oni opanować wg założeń programowych w zakresie poszczególnych przedmiotów. Zależnie od stopnia rozbieżności możemy mieć do czynienia z niepowodzeniami o różnym charakterze. Mogą one być jawne i ukryte. O pierwszym rodzaju niepowodzeń mówi się wtedy, gdy niedostatki w wiadomościach i umiejętnościach ucznia zostały przez szkołę zauważone, o drugim – gdy szkoła nic nie wie o tym niedostatku, lub też z różnych względów nie odzwierciedlają się one w postaci złych ocen.

W zależności od tego, czy niepowodzenia dotyczą jednego czy wielu przedmiotów, można wyróżnić niepowodzenia częściowe (parcjalne) i całościowe (globalne). Wreszcie w zależności od czasu trwania możemy mówić o niepowodzeniach przejściowych i trwałych.

Z niepowodzeniami szkolnymi wiążą się sytuacje innego rodzaju, określane często mianem trudności w nauce. Zjawisko takie może mieć dwojaki charakter. Może ono pojawić się, gdy uczeń mimo znacznych wysiłków, przekraczających jego aktualne, normalne możliwości, nie jest w stanie w określonym czasie przyswoić sobie wiedzy i umiejętności przewidzianych w programie nauczania. Wówczas napotykane trudności w nauce mogą być przyczyną niezadowalających ocen, stanowiąc pierwszy etap niepowodzeń szkolnych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>