Wzrost kośći długich

Wysokość ciała jest jednym z dobrych przykładów wzrostu kości długich. Szczególnie szybki wzrost obserwuje się, poza okresem płodowym, w ciągu pierwszych 3 lat po urodzeniu, pewne lekkie przyspieszenie w 6-7 r. ż. (tzw. skok szkolny) oraz znaczne (8-12 cm w ciągu roku) w okresie pokwitania, u dziewcząt w roku poprzedzającym wystąpienie pierwszej menstruacji (krwawienia miesięcznego, zwanego także menarche). Po tym okresie przyrost wysokości ciała staje się coraz mniejszy (rys. 5.7), i zanika w 18-22 r. ‘ż. wraz z ustaniem rozplenili tkanki kostnej. Następuje to na skutek aktywności hormonalnej prowadzącej przy nadmiarze niektórych hormonów do kostnienia chrząstek nasadowych, a tym samym zakończenia wzrostu kości na długość. Po tym okresie chrzęstne pozostają jedynie powierzchnie stawowe kości, co jest istotne dla łatwości ruchu w stawach (małe tarcie). Nieco później niż zakończenie wzrostu kości długich następuje zakończenie wzrostu kręgów, stąd w końcowej fazie pokwitania i tuż po niej obserwujemy jeszcze pewien przyrost długości tułowia. Okres ten zwany jest dorastaniem, co odpowiada występującym w nim procesom.

Stawy, jako ruchome połączenia kości, są bardzo ważnym elementem narządów ruchu, umożliwiającym tryb życia zapoczątkowany już przez naszych przodków. Stawy są znacznie zróżnicowane zależnie od funkcji, jaką pełnią, wszystkie są jednak bogato unerwione i unaczynione, co warunkuje ich wysoką czułość na zmiany położenia elementów kostnych i tkanek miękkich.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>