STAN ZDROWIA LUDNOŚCI POLSKIEJ

Zgodnie z uprzednio scharakteryzowanymi poglądami zdrowie zbiorowości ludzkiej rozumiane jest jako proces ciągłego przystosowywania się ustroju do szeroko pojętego, zmieniającego się środowiska.

Przy takim podejściu istotne znaczenie mają mierniki zdrowia pozwalające na ocenę stopnia adaptacji jednostek do zmieniającego się otoczenia. Informacji takich dostarczają przede wszystkim dane o rozwoju i sprawności określonych grup ludności. Zmienne te mają szczególną wartość, gdy oceniamy stan zdrowia grupy znajdującej się w rozwojowym przedziale wieku.

Zróżnicowanie rozwoju zależne jest od różnego standardu warunków życia zarówno materialnych, jak i intelektualnych, od wpływu niekorzystnych czynników, takich jak okres wojen, kryzysów gospodarczych, przewlekłych lub częstych chorób. Dobre warunki bytowe (w tym zdrowotne) umożliwiają lepszy rozwój dziecka. Jest to podstawą tezy, że większe rozmiary i ciężar ciała, szybsze dojrzewanie, lepsza sprawność i wydolność ustroju, stanowiąc pośrednie wskaźniki stopnia przystosowania do odpowiednich warunków środowiskowych, mogą świadczyć o lepszym stanie zdrowia.

W Polsce, podobnie jak w wielu innych krajach, na przestrzeni ostatnich kilkudziesięciu lat zaznacza się zjawisko coraz szybszego wzrastania, wcześniejszego dojrzewania oraz coraz większej wysokości ciała dorosłych. W okresie powojennym także zaznaczają się charakterystyczne tendenbje w rozwoju fizycznym dzieci i młodzieży (rys. 3.1). Dla przykładu – chłopcy 10-letni z Warszawy 95 lat temu mieli średnio 123 cm wysokości, a prawie 60 lat później średnia dla tego wieku była o 11 cm wyższa, wynosiła bowiem ok. 134 cm. Lata wojny i okupacji , musiały rzecz jasna odbić się ujemnie na rozwoju dzieci i młodzieży, o czym świadczyły wyniki szeregu badań prowadzonych w pierwszych

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>