Siła bodźca środowiskowego i stopień jego odbioru przez organizm

Ludzie ci nie wykazują żadnych zaburzeń zdrowia, jeżeli nie jedzą bobu. Ze względu na to, że odziedziczone właściwości organizmu są w zasadzie niezmienne w ciągu całego życia jednostki, przebieg rozwoju on- togenetycznego, chociaż zdeterminowany genetycznie, jest procesem stałego przystosowywania się do określonego środowiska organizmu jako całości, a także jego poszczególnych części. ‚

Zależnie od tego, jaka jest siła, charakter i czas działania danego bodźca (czynnika) środowiskowego, jaki jest stopień genetycznie zdeterminowanej wrażliwości organizmu na czynniki środowiskowe oraz w jakim stopniu rozwinięte są jego swoiste i nieswoiste mechanizmy obronne, może dochodzić do powstania choroby czy zaburzenia lub przeciwnie – do umocnienia zdrowia. ‚

Ustrój człowieka może bowiem prawidłowo funkcjonować‘tylko w takich zakresach, w jakich posiada zdolność do dokonywania koniecznych przystosowań w taki sposób, aby zachować stan swojego wewnętrznego środowiska w określonych granicach (homeostaza). Z chwilą gdy granice zdolności przystosowawczych zostają przekroczone, dochodzi do zaburzeń lub chorób. Granice te nie są bardzo ściśle określone i różnią się nieco zależnie od warunków biogeograficznych, w jakich przebywa dany osobnik, w jakich żyli jego rodzice itp. W wielu jednak przypadkach po okresowym zaburzeniu ustrój ludzki jako spójna we wnętrznie jednostka biologiczna przystosowuje się do tych nowych warunków przez zmiany kompensacyjne lub przystosowawcze innych narządów czy układów niż te, których funkcje i budowa zostały naruszone pod wpływem czynników środowiskowych. Zostaje wówczas osiągnięty nowy stan homeostazy, adekwatny do tych warunków.

Siła bodźca środowiskowego i stopień jego odbioru przez organizm cz. II

Jak już wspomniano, wszystkie zmiany adaptacyjne przekazywane następnym pokoleniom mają podłoże genetyczne. Jednocześnie jest także wiele przystosowań fenotypowych, które choćby trwały całe życie, nie doprowadzają do modyfikacji genotypu. Przykładem tego rodzaju adaptacji mogą być zmiany właściwości krwi, układu oddechowego i układu krążenia jako wynik życia na różnych wysokościach, różne stany odporności itp., które chociaż są zmianami trwałymi – dotyczą tylko fenotypu. przy rozwiązywaniu zadań matematycznych (wg Leh- manna)

Im wyżej w łańcuchu ewolucyjnym znajduje się dany organizm, tym bardziej zróżnicowane i liczne ma możliwości reakcji na czynniki środowiska, w którym przebywa. Charakterystyczną cechą człowieka jest ponadto to, że dysponuje on także typami odczynów w rodzaju adaptacji społecznej, dzięki czemu jednostka lub populacja, aby uzyskać warunki życiowe odpowiednio przystosowane do swych potrzeb, może zmieniać środowisko, zwyczaje itp. Jak wynika z powyżej podanych definicji zdrowia, ten rodzaj przystosowania ma również znaczenie zdrowotne.

Obok wymienionych już wyżej długofalowych i trwałych przystosowań człowiek przystosowuje się także do krótkotrwale działających czynników środowiska, reagując na warunki otoczenia lub obciążenia zmianami czynnościowymi. Ten rodzaj przystosowania może mieć różne w swej istocie formy. Na> przykład wzrost maksymalnej liczby rozwiązanych zadań lub innych efektów pracy maksymalnej w trakcie wielokrotnych prób polega na wyćwiczeniu, wdrożeniu do pracy, wprawie. W czasie pracy fizycznej dokonują się także zmiany przystosowawcze m.in. dotyczące budowy mięśni, ich przemiany materii a nawet przemiany materii całego ustroju. Do tych zmian przystosowawczych dochodzi na drodze odpowiedniego treningu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>