Rozwój układu mięśniowego i nerwów ruchowych – kontynuacja

Mięśnie formują się w okresie płodowym tak dalece, że po urodzeniu liczba ich włókien zwiększa się jedynie 0,1 raza, natomiast ich masa wzrasta aż ośmiokrotnie. W procesie rozwoju zmienia się zarówno kształt mięśni, jak i ich mikrobudowa oraz skład chemiczny. Zwiększa się ilość włókienek kurczliwych (miofibryli), grubość włókien, a maleje liczba jąder (rys. 5.11): ten ostatni proces trwa do 7-8 r. ż.

U noworodka mięśnie poprzecznie prążkowane są cienkie, słabe i mało zróżnicowane, a ich włókienka kurczliwe słabo wykształcone. U małych dzieci tkanka mięśniowa jest bledsza, zawiera duży procent go i jego elemerńu włókienka (A) oraz budowa zakończenia mięśnia i jego połą- czenie z kością (B) (wg Fałlsa, 1964) grubości włókien mięśniowych oraz liczby jąder na jednostkę ich powierzchni wody, mniej substancji białkowych, tłuszczów i związków nieorganicznych. Ilość tych składników chemicznych narasta z wiekiem, podczas gdy ilość wody zmniejsza się.

W 2-3 r. ż. następują szybkie zmiany mikrostruktury mięśni, ale znaczny stopień rozwoju niektóre z nich osiągają dopiero ok, 7 r. ż. Dotyczy to np. mięśni ręki, stąd w tym wieku staje się możliwa nauka pisania i innych precyzyjnych czynności. Pozostałe mięśnie analogiczny stopień rozwoju wykazują dopiero między 8 a 12 r. ż. Włókienka kurczliwe wypełniają wówczas w coraz większym stopniu włókna mięśniowe, które grubieją, przy czym doskonalą się ich właściwości kurczliwe. Progresywny rozwój mięśni kończy się w 18-20 r. ż.

Okres rozwoju poszczególnych mięśni jest jednakże bardzo zróżnicowany. Na przykład mięśnie oddechowe już w okresie płodowym uzyskują stopień rozwoju umożliwiający ruchy oddechowe, podczas gdy mięśnie brzucha, grzbietu i kończyn dolnych intensywnie rozwijają się w wieku 3-7 lat, a więc w okresie kształtowania się typu postawy stojącej i nieco różnego dla każdego człowieka sposobu poruszania się,

W miarę upływu lat, w starszym wieku, masa mięśniowa ulega redukcji, przede wszystkim na skutek zmniejszania się części kurczliwej. Proces ten jest trudno dostrzegalny, bowiem w miejscu zanikającej tkanki mięśniowej rozwija się tkanka łączna, a niekiedy maskuje te ubytki tkanka tłuszczowa. Zmienia się także budowa i w ślad za tym wytrzymałość ścięgien, największa ok. 25 r. ż.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>