Rozwój ruchowy dziecka

Niemowlęta polskie stają trzymając się nieruchomego oparcia przeciętnie ok. 9 mieś, i 1-2 tyg. po urodzeniu, samodzielnie chodzić zaczynają w wieku ok. 12,5 mieś. Rozłvój ruchowy dziecka, a szczególnie rozwój koordynacji ruchów możliwy jest wobec formowania się rozgałęzień na zakończeniach nerwów oraz mielinizacji dróg nerwowych. Osłonka mielinowa, grając rolę izolatora nerwu przewodzącego bodziec nerwowy, nie dopuszcza do przyruchów powstających na skutek przechodzenia impulsu z jednego nerwu na inny, położony w pobliżu, np. niemowlę unosząc ramię, unosi także często i nogę. U małych dzieci aktywność ruchowa jest przy tym tak dalece uzależniona od przeżyć psychicznych, że występujące w tym wieku przejawy nazywamy łącznie psychomotorycznymi.

Już ok. 5-7 mieś. po urodzeniu podkorowa koordynacja ruchów przechodzi w korową, a więc ruchy stają się świadome i zamierzone. Ciekawe są spostrzeżenia, że u dzieci szybciej się rozwijających wcześniej następuje lateralizacja ruchów (np. przechodzenie na prawo-. lub leworęczność), a także i to, że dzieci młodych matek oraz pierworodne wykazują bogatszą i wcześniejszą aktywność ruchową. Powyższe przykłady wskazują na złożoność uwarunkowań motorycznego rozwoju dziecka. ‚

W ciągu 2 r. ż. dziecko opanowuje swobodny chód, zaczyna przenosić różne przedmioty, pokonuje przeszkody na swojej drodze oraz wyrabia się u niego poczucie równowagi. W 3 r. ż. potrafi już wchodzić i schodzić z napotkanych przeszkód, jednak dopiero dziecko 4-letnie ma ruchy dostatecznie płynne, co jest m.in warunkiem sprawnego biegu (z fazą lotu).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>