Rozwój ruchowy dziecka – kontynuacja

Najszybsze tempo rozwoju motorycznego obserwuje się w 4-5 r. ż., a wiek 3-6 lat zwany bywa złotym wiekiem motoryczności tak ze względu na wszechstronność, jak i tempo rozwoju (rys. 5,15). Serce dziecka już w wieku 2-3 lat ma taką samą budowę jak u człowieka dorosłego, a dalszy jego rozwój polega na rozroście masy proporcjonalnym do aktywności ruchowej i masy ciała. Stąd wydolność serca dziecka jest proporcjonalna do jego masy ciała i nie mniejsza niż osoby dorosłej. Na obciążenie pracą dorosły człowiek reaguje głębszymi oddechami i w mniejszym stopniu częstszymi skurczami serca, dziecko reaguje szybszymi oddechami i znacznym wzrostem częstości skurczów serca (do 200 i więcej na min). Jednak należy pamiętać, że jest to pra- widiowość ogólnobiologiczna: u zwierząt o malej masie ciała (np mysz)’ skurcze serca są szybsze niż u zwierząt o masie dużej (np. słoń). Także u człowieka z wiekiem, gdy zwiększa się masa ciała, następuje zwolnienie akcji serca.

Stąd, aczkolwiek dziecko inaczej reaguje na obciążenie ruchem, ma ono znaczną wydolność. Inna sprawa, że nie powinno podejmować wysiłków zbyt długo trwających ze względu na intensywne procesy metaboliczne związane z rozbudową organizmu. Z tego punktu widzenia należy regulować aktywność dzieci bawiących się w grupie. Gdy bowiem dziecko bawi się samo, przerzuca się od jednych czynności do drugich w miarę zmęczenia. Jego uwagę przyciągają coraz to inne przedmioty i zjawiska i dlatego nie dochodzi do znużenia. Gdy jednak dziecko, zwłaszcza starsze, bawi się w grupie, pod wpływem emocji zabawy czy nawet elementów współzawodnictwa zapomina o zmęczeniu, a to może mieć niekorzystne skutki.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>