Rozwój i budowa narządów ruchu

Kościec dorosłego człowieka składa się z ok. 223 kości, z których część w procesie rozwoju zrasta się ze sobą, tworząc jedną całość (np. kości czaszki – rys, 5.1). Większość kości sąsiadujących ze sobą (np. kończyn) połączona jest stawami, umożliwiającymi ruchy. Stawy oto- czone są torebkami stawowymi i oplecione więzadłami, zapobiegającymi zwichnięciom i uszkodzeniom. Konstrukcję tę wzmacniają mięśnie szkieletowe. Zakończenia nerwów obwodowych rozmieszczone w mięśniach, stawach i kościach odbierają bodźce informujące o położeniu i stanie napięcia mięśni, jak również stymulujące skurcze i kontrolujące rozkurcze. Rurowata budowa długich kości kończyn powoduje ich znaczną odporność na złamania i pewną elastyczność (szczególnie w młodości, gdy nie są jeszcze silnie zmineralizowane) przy stosunkowo małym ich ciężarze. W ich jamach szpikowych mieści się tkanka krwiotwórcza (szpik kostny).

Rozkład sił w czasie pracy układu kostno-mięśniowego powoduje specyficzną budowę kości. Uwidocznia się to zarówno w ukształtowaniu ich zakończeń (nasad), w miejscach gdzie stykają się z innymi kośćmi,, jak i miejsc przyczepu poszczególnych mięśni. Są to różne wyrostki, guzowatości, krętarze lub tylko chropowate powierzchnie, ukształtowane tak w wyniku ciągnącej siły ścięgien mięśni. Odgrywają one istotną rolę w zapewnieniu najlepszego kąta, pod którym mięsień przy skurczu działa na daną kość, uzyskując optymalny efekt siłowy. Także mikrostruktura kości, a szczególnie przebieg beleczek kostnych istoty gąbczastej w końcach kości (rys. 5.2) wskazuje na ścisłą zależność od rozkładu sił, od linii największego ciśnienia i rozciągania.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>