Rola wychowawcy i nauczyciela

Testy psychomotoryczne dokonywane okresowo przez nauczyciela wychowania fizycznego wraz z psychologiem mają na celu ocenę możliwości indywidualnych dziecka oraz ocenę postępu w kształtowaniu efektywnych właściwości aparatu ruchu. Ważne jest przy tym niezmiernie ocenianie ucznia za postęp uzyskiwany w danym okresie (np. półroczu), a nie za absolutny poziom sprawności fizycznej. Jak wiadomo, właściwości budowy ciała i jego działania są zdeterminowane genetycznie. Stąd branie pod uwagę tego, co dziecko może wykonać, byłoby oceną cech od niego niezależnych. Ocena w szkole ma być także czynnikiem wychowawczym, a więc stymulować dziecko do dalszej pracy, toteż musi być sprawiedliwa w jego i jego kolegów odczuciu.

Metody oceny rozwoju fizycznego i psychomotorycznego podane są w zwięzłym zarysie w dodatku do niniejszego podręcznika. Rola wychowawcy i nauczyciela. Rola wychowania fizycznego musi być rozpatrywana na tle ogólnych zadań szkoły, z niej wypływa też miejsce nauczyciela wychowania fizycznego. Podczas lekcyjnych i pozalekcyjnych zajęć wychowania fizycznego powinien on wzmacniać społeczno-wychowawcze oddziaływanie szkoły poprzez kształtowanie cech charakteru dziecka, a szczególnie zdyscyplinowania, aktywności, wytrwałości, samodzielności i współżycia w zespole. Powinien dążyć do podnoszenia poziomu sprawności fizycznej swych wychowanków, a szczególnie sprawności ruchowej, poprzez kształtowanie cech motorycznych i walorów psychofizycznych organizmu. Powinien także kształtować umiejętności i nawyki ważne w życiu codziennym, pracy zawodowej, obronności kraju, współżycia z innymi ludźmi. Ważna jest jednak i sfera świadomości, a mianowicie nauczyciel wychowania fizycznego musi rozbudzać zrozumienie potrzeb aktywnego ruchowo życia i wpajać przekonanie o jego nierozerwalności z kształceniem intelektu. Jego otoczenie powinno zrozumieć, że kultura fizyczna daje większą łatwość znoszenia stresów, podwyższa odporność organizmu na choroby, oszczędza wysiłku, uczy dążyć do celu, daje radość życia. Nauczyciel wychowania fizycznego powinien więc w swym środowisku (poprzez dzieci oddziałując także na rodziców):

– a) instruować, jak wyżyć się ruchowo w warunkach danej populacji,

– b) wychowywać zgodnie z zasadami aktywnego ruchowo współżycia z innymi ludźmi,

– c) prowadzić poradnictwo w zakresie zalecanych form i intensywności ćwiczeń zgodnie z potrzebami ruchowymi danego okresu rozwoju, porą roku, odpowiednio do sposobu żywienia się i trybu życia oraz pracy, służyć radą przy zakupie sprzętu sportowo-turystycznego itd.,

– d) nadprogramowo w ramach wychowania fizycznego w szkole powinien prowadzić również zespoły korekcji wad postawy lub usprawniania ruchowego, odsyłając poważniejsze przypadki do poradni specjalistycznych. W ten sposób staje się on obok lekarza centralną postacią w wychowaniu zdrowotnym przyszłych pokoleń.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>