POJĘCIE ZDROWIA CZ. II

Według obecnych poglądów zdrowie człowieka należy więc rozumieć nie jako „stan”, zjawisko statyczne, ale jako proces dynamiczny, proces stałego przystosowywania się organizmu do konkretnych warunków biogeograficznych i społeczno-bytowych, pozwalający mu na optymalne funkcjonowanie przez maksymalnie długi czas.

Ze względu na to, że warunki środowiska, w jakim żyje człowiek, podlegają ciągłym zmianom, stałe są też zmiany układu równowagi między ustrojem człowieka a otaczającym go środowiskiem. Zachwianie tej równowagi, powodujące przekraczanie określonych granic, prowadzi do powstania choroby, zaburzenia funkcjonowania organizmu, dolegliwości itp., a jej umocnienie – do polepszenia zdrowia.

Podstawowe czynniki decydujące o zdrowiu człowieka tworzą cztery grupy:

– czynniki genetyczne (sposób działania genotypu) i paragenetyczne (wpływ właściwości konstytucjonalnych matki na płód),

– czynniki środowiskowe (sposób działania środowiska pozaustro- jowego),

– tryb życia (praca, nauka, wypoczynek, sposób żywienia),

– kultura zdrowotna (poziom wiedzy o zdrowiu i praktyczne jej wykorzystanie).

Zasadnicza, jak się wydaje, jest rola czynników środowiskowych, ponieważ nawet determinanty genetyczne i potencjalne możliwości ich oddziaływania są zależne od otaczającego środowiska. Jednocześnie jednak trzeba podkreślić, że wrażliwość na wpływy środowiska, stan rozwoju mechanizmów obronnych ustroju są w znacznym stopniu zdeterminowane genetycznie.

Chociaż więc znaczenie czynników środowiskowych jest największe z punktu widzenia możliwości działania praktycznego, czynniki genetyczne i środowiskowe są nierozłączne.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>