Okres rozwoju śródmacicznego i okres rozwoju progresywnego

Okres rozwoju śródmacicznego. O metabolizmie potomka w zasadniczym stopniu decyduje metabolizm matki. Asymilacja zdecydowanie przeważa nad dysymilacją, składniki pokarmowe bowiem przekazywane za pośrednictwem ustroju matki stają się składnikami chemicznymi komórek i tkanek płodu. W okresie tym wyróżnia się następujące fazy:

– 1. Faza jaja płodowego – bruzdkowanie,- formowanie się moruli j blastocysty – trwa pierwsze 10-14 dni po zapłodnieniu, do chwili zagnieżdżenia się w tkance macicy.

– 2. Faza zarodkowa – powstawanie narządów pierwotnych po implan- tacji jaja w ścianie macicy, a więc uzyskaniu biologicznego kontaktu z organizmem matki – jest to okres od 3 do 7 tygodnia po zapłodnieniu.

– 3. Faza płodu – kształtowanie się narządów właściwych – trwa od -8 tygodnia po zapłodnieniu, od uformowania się łożyska, co zmienia charakter związku między ustrojem matki a płodem. Faza ta trwa do porodu, zazwyczaj więc do 10 miesiąca księżycowego. Za moment graniczny między okresem śródmacicznym a postnatalnym uważa się pobranie powietrza do płuc (towarzyszy temu zazwyczaj pierwszy okrzyk dziecka) oraz przecięcie pępowiny przerywające kontakt krążenia krwi matki i płodu.

Okres rozwoju progresywnego. Procesy anaboliczne przeważają w tym okresie nad katabolicznymi, asymilacja nad dysymilacją, stąd organizm nadal szybko się przekształca, chociaż w zmiennym tempie. Na podstawie analizy tempa i specyfiki procesów rozwojowych wyróżnia się następujące fazy:

– 1. Faza bierności – wiele cech niemowlęcia pozostaje nadal pod dominującym wpływem hormonów i typu metabolizmu z okresu płodowego, jest to w pewnym stopniu „życie płodu poza łonem matki”, wlaściwe jedynie człowiekowi. Faza ta trwa od urodzenia do mniej więcej 5-7 miesiąca życia pozałonowego.

– 2. Faza ekspansji:

– a) podokres opanowywania ruchów własnego ciała, kształtowania homeostazy środowiska wewnętrznego organizmu – trwa od 5-7 miesiąca do 2,5-3 lat:

– b) podokres rozwoju kontroli otoczenia – po umocnieniu się strukturalnym i funkcjonalnym ustroju następuje okres aktywnego stosunku do środowiska, trwa on od 2,5-3 do 8-10 r.ż.:

– c) podokres przygotowania do rozrodu, inaczej zwany pokwitaniem, dominują w nim bowiem procesy dojrzewania układu rozrodczego – trwa od ok. 8 r.ż. u dziewcząt i 9-10 u chłopców do osiągnięcia dojrzałości płciowej:

– d) podokres dorastania – przygotowanie do założenia rodziny, charakteryzuje się umacnianiem optymalnej niezależności osobniczej w równowadze ze środowiskiem zewnętrznym, trwa od osiągnięcia dojrzałości płciowej do zakończenia procesów rozrostu (zrośnięcia nasad z trzonami kości długich), do 20-25 lat.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>