Lata dzielące od skoku pokwitaniowego wysokości ciała

Owłosienie twarzy pojawia się u chłopców w 13-14 r.ż., u przedstawicieli rasy żółtej zazwyczaj później. W wieku 14-15 lat następuje mutacja głosu, a pod koniec pokwitania, w wieku 16-17 lat, z boków czoła wypadają włosy, tworząc typowe dla mężczyzn wcięcia kątowe.

W ciągu 5 lat trwania pokwitania wysokość ciała zwiększa się o ponad 30 cm, a więc o czwartą część całego wzrastania, jakie ma miejsce po urodzeniu się człowieka, z czego o ok. 10 cm w ciągu tylko jednego roku skoku pokwitaniowego.

Skutkiem przemian w okresie pokwitania bywa niekiedy przejściowa krótkowzroczność. W okresie pokwitania płuca powiększają się o 63%, nerki o 43%, tarczyca o 28%, wątroba o 10%, a ogólny ciężar ciała o 33%. rozwoju chłopców warszaw- skich w okresie pokwitania i dorastania

Szybki przyrost długości kończyn dolnych, które w okresie pokwita- ma u chłopców osiągają aż 53% wysokości ciała, powoduje przesunięcie ku górze środka ciężkości. Stwarza to niebezpieczeństwo formowania się wad postawy ciała przy asymetrycznym siedzeniu, noszeniu teczki w jednej ręce, pracy jedną ręką itd.

Etap przedpokwitaniowy charakteryzuje się największą harmonią rozwoju motorycznego, w czasie pokwitania ustrój uzyskuje maksymalne wielkości niektórych cech motoryczności człowieka. Dojrzewanie układu mięśniowego kończy się dopiero ok. 18 r.ż., a rozwój siły mięśniowej następuje jeszcze później.

Są podstawy do wiązania tempa dojrzewania z budową ciała. Dziewczęta pełne dojrzewają wcześniej aniżeli szczupłe. Być może dlatego, że później dojrzewając dłużej rosną, dziewczęta szczupłe są wyższe jako osoby dorosłe. Ponieważ jednak tendencja do ,,pełnej” budowy ciała zaznacza się już od niemowlęctwa, można przypuszczać, że przedstawiony charakter powiązań ma podstawy genetyczne. Skok pokwitaniowy występujący w młodszym wieku jest zazwyczaj intensywniejszy i u dziewcząt dzieli go dłuższy okres od wystąpienia menarche.

Okres pokwitania nie charakteryzuje się – jak to niekiedy sądzone – szczególną podatnością na choroby, ani też zwiększoną umieralnością, Jest to jednak niewątpliwie okres wzmożonej wrażliwości na bodźce środowiskowe (rys. 11.31), natomiast zmniejszonego podobieństwa dzieci do rodziców. Ten ostatni fakt może być związany zarówno z szybkim w tym okresie tempem rozwoju (im szybsze tempo, tym łatwiej o odchylenie), jak i ze zjawiskiem „rozchwiania dziedziczności”, przez co rozumie się genetyczno-hormonalne przestrojenia czynnościowe.

Dorastanie, które kończy okres progresywnego rozwoju, a stanowi o uzyskaniu pewnej harmonii rozwoju – jest jednocześnie przejściem do dorosłości. Z punktu widzenia społecznego jest to uzyskanie statusu

O- człowieka przygotowanego do obowiązków, jakie ga czekają w społeczeństwie i odpowiedzialnego prawnie za swoje czyny. Z punktu widzenia biologicznego jest to uzyskanie pełnej strukturalnej i funkcjonalnej sprawności organizmu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>