Genetyczne uwarunkowania w rozwoju osobniczym cz. II

W okresie rozwoju postnatalnego (poza łonem matki) coraz bardziej zaczyna dominować własny genotyp dziecka (rys. 9.33). Włączanie się genetycznej kontroli rozwoju cech somatycznych ma miejsce głównie w ciągu pierwszych 2 lat życia, z tym że w 1 r. ż. dotyczy to przede wszy- 1970) różnych cech somatycznych stkim długości kości, w 2 r. ż. tkanki mięśniowej, a w ciągu obu pierwszych lat szerokości kości. Wcześniej jest więc przejmowana kontrola rozrostu wzdłuż, potem wszerz. Między 6 a 24 miesiącem rozwoju obserwuje się zmniejszenie podobieństwa dzieci do rodziców, co być może jest dla poszczególnych cech okresem przechodzenia z regulacji będącej pozostałością ukierunkowania w życiu płodowym na własną regulację genetyczną. W ciągu pierwszego roku po urodzeniu obserwuje się odnośnie do długości i ciężaru ciała pewne wyrównanie kompensacyjne, które jest przypuszczalnie wynikiem włączania się działalności własnych genów. Mianowicie niemowlęta, które urodziły się jako małe, szybciej przybierają na ciężarze i długości, aniżeli te, które urodziły się jako duże. Zróżnicowanie tych cech między jednorocznymi niemowlętami jest mniejsze- niż między noworodkami.

Zależność między czynnikami genetycznymi a środowiskowymi ma w okresie rozwoju postnatalnego dość złożony charakter (rys. 9.34). Jest on szczególnie skomplikowany u człowieka wobec faktu, że warunki biogeograficzne, w jakich społeczeństwo żyje, są zależne od warunków społeczno-ekonomicznych. Realizacja potencjału genetycznego danego osobnika zależy więc np. nie tylko od ilości i jakości żywności, jaką można zakupić w sklepie, lecz także od zamożności danej osoby oraz wiedzy i zwyczajów odnośnie do sposobu żywienia się.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>